Emailverslaving


Ik wordt er steeds meer van bewust hoeveel tijd email eigenlijk van me vraagt..

Vroeger was het nog erger, toen had ik op mijn mobiel een automatische melding aan voor mijn email, waarbij ik dus bij elk nieuw mailtje een waarschuwing kreeg! Afgelopen jaar heb ik dat uitgezet als deel van mijn vastentijd en toen merkte ik pas echt wat voor verslaving daar eigenlijk aan vast zat.. Dat ene ding, om niet constant te weten of er een email voor me was, koste me veel meer moeite dan 40 dagen geen snoep, koek en frisdrank nuttigen!
Na de 40 dagen heb ik de automatische melder uitgelaten, maar toch kon ik het niet nalaten om bij elke computer die ik tegenkwam toch even mijn e-mailstatus te controleren of het toch even via de mobiel op te vragen..
Triest eigenlijk, want er is volgens mij geen enkele mailer die het raar of vervelend vind als je een dag wacht met antwoord geven, tenzij het een andere emailjunk is natuurlijk.. Het feit dat mijn gedachten constant naar mijn mailbox schieten op een dag is eigenlijk behoorlijk treurig en het leidt me ook erg af van mijn schoolwerk, want elk moment heb ik dus wel een excuus om het werk even te onderbreken. Zelfs nu, tijdens het schrijven van deze tekst, zie ik dat er een mailtje is binnen gekomen en kan ik het gewoon niet nalaten om te kijken.. Zal ik kijken? Ik onderdruk met grote moeite de neiging. Ik weet nu al wat ik ga doen zodra ik klaar ben met dit stukje..

Ik las dat er in Amerika zelfs afkickklinieken zijn geopend voor e-mailverslaafden! Blijkbaar ben ik niet de enige met dit probleem Enkeltje Amerika dan maar? Nou, zo veel last heb ik er volgens mij nou ook weer niet van, maar nu ik me er meer van bewust wordt, zie ik in hoe treurig de situatie eigenlijk is..

Weet je wat? Ik ga mijzelf doelen stellen om maar 1 keer op een dag mijn email te bekijken! Al hoewel, 2 keer kan misschien ook nog wel, of 3? Dat is toch ook al heel goed? Oh, er is nu alweer een tweede mailtje aangekomen in mijn mailbox! even kijk hoor..